banner55

Mevsim geçişleri

Zor geçen mevsim şartları sonrası havanın birden ısınması ile yaz aylarına merhaba demeye hazırlanıyoruz. Böylesi havalar genellikle mevsim geçişi olarak değerlendiirlir. Geçişler sırasında meydana gelen ufak tefek rahatsızlıklar için de  hazırlıklsız yakalandı ibaresi kullanılır.

Yavuz ERCAN
Yavuz ERCAN
28 Mayıs 2022 Cumartesi 00:16
Mevsim geçişleri

Zor geçen mevsim şartları sonrası havanın birden ısınması ile yaz aylarına merhaba demeye hazırlanıyoruz. Böylesi havalar genellikle mevsim geçişi olarak değerlendiirlir. Geçişler sırasında meydana gelen ufak tefek rahatsızlıklar için de  hazırlıklsız yakalandı ibaresi kullanılır.

Bütün bu mevsim geçişleri ile birlikte durduk yerde belli belirsiz bir yorgunluk ile karşı karşıya kalıyoruz. Eğer yapacağımız faaliyetler çok önemli değilse yorgunluk dolayısı ile sonra bakarız şeklinde bir ifade kullanmayı da asla ihmal etmiyoruz.

İşte böyle bir yoğunluk dolayısı ile artık bir adım bile gitmenin nerede ise mümkün olmadığı trafikte kulağımıza bir anda şair Recep Aktuğ'un yazdığı ve sesini çok beğendiğimiz sanatçı Zuhal Olcay'ın seslendirdiği; 

Ah benim sevdalı başım
Ah benim şair telaşım
Ah benim sarhoşluğum
Ah çılgın yüreğim
Sus artık uslandır beni
Kaç okyanus geçtim böyle
Kaç denizde yitip gittim
Kırılmış direkler yırtık yelkenlerle
Kaç seferden yorgun döndüm
Ah benim yaralı ruhum
Ah benim insan kusurum
Ah benim…

şarkısını duyunca bir an aracı yolun kenarına çekip uzun uzun geçmişin muhasebesini yapmayı düşündüğümüzü hatırlıyoruz.

Bu düşünceler içerisinde iken hafta sonu uzunca bir süredir görüşemediğimiz ve çay içebilmek adına bir araya geldiğimiz dostumuzun selam-kelam faslından sonra aslında son derece rahat bir hayatı olmasına ve herhangi bir sıkıntı çekmemesine rağmen sürekli "keşke şu işi de yapabilseydim, keşke başladığım falanca işi yarıda bırakmasa idim" şeklindeki şikayetlerini dinleyince, işin doğrusu bizi de bir karamsarlık aldı ki sormayın gitsin.

Arkadaşımızın bütün rahatlığına rağmen yaptıklarından ya da yapamadıklarından dolayı ortaya koyduğu pişmanlıkların pek çoğunun hemen hepimizin hayatında bir şekilde uzun ya da kısa zaman dilimleri ile misafir olduğunu fark edince, pişmanlık denilen hadisenin aslında insanın gölgesi gibi kendisini takip ettiğini anlamış olduk.

Bir düşünür pişmanlık ile ilgili düşüncelerini, "Bazı insanlar sürekli kaygı çeker. Geçmişte yaptıkları hatalar üzerinde tekrar tekrar düşünerek üzülür. Kendilerine eziyet, hatta işkence çektirirler. Peki böyle kaygı çekmek sorunları çözer mi? Elbette hayır. 
Sallanan sandalyede oturan birinin, ileriye doğru gitmek için saatlerce çabaladığını düşünün. Sarf ettiği tüm çabaya rağmen bir adım bile ilerlemesi mümkün değildir. Benzer şekilde, endişe duymak yerine harekete geçip olumlu yönde adımlar atarsak iyi sonuçlar elde ederiz. Yanlış bir adım atmamızın ardındaki nedeni tespit ederek aynı hatayı tekrar etmekten kaçınabiliriz. 
Bazen de hatalarımızın sonuçlarına katlanarak yaşamaya devam etmeliyiz. Ancak geçmiş hakkında kaygı çekmek hiç bir zaman yarar sağlamaz. Bu sadece bizi yaratana sunduğumuz hizmetin kalitesini düşürür" şeklinde dile getiriyor.

Bizim gibi yaşı 60'lı yıllara dayanmış, buna rağmen geçmişin muhasebesini düne göre daha fazla yapmak zorunda kalan bir nesil için, hayatında meydana gelen olumsuzlukları pişmanlık hanesine daha fazla yazmak gibi bir durum ile karşı karşıya kaldığından, yapılan muhasebenin de normalden daha fazla sürdüğü söylenilebilir.

Düşünürün pişmanlık ile ilgili "Sallanan sandalyede oturan birinin ileriye doğru gitmek için saatlerce çabaladığını düşünün" şeklindeki fikri bize daha çok askerlik hizmetinde uygun adım marş ya da yerinde say marş kuralını hatırlatır. Aslında insan her iki halde de hareket halindedir ancak birisinde olduğu yerde hareketlenir, diğerinde uzaklara gider.

Gideceğimiz yerin, geldiğimiz yere doğru daha yakın olduğu şu günlerde, kime sorarsanız sorun nerede ise tamamının ortak pişmanlığı boşa geçen insanlar ile boşa geçen zamandır.

Kaybedilen paranın, servetin bir gün tekrar kazanılacağı ancak her ne şekilde olursa olsun geçen zamanın bir daha geri gelmeyeceği gerçeğini kavrayınca paranın, pulun hiç bir önemi olmadığı da kolayca anlaşılacaktır.

Jim Carrey'in hepimizin ruhunu okşayan "Tanrım, bir gün bütün insanlara istedikleri kadar para ver ki, asıl ihtiyaçlarının o olmadığını anlayabilsinler" şeklindeki ifadesi de tek ihtiyacımızın zaman olduğunu, zamanı boşa geçirmenin de en büyük pişmanlık olduğuna çok iyi örnektir.

Zamanında siyaseti sevdiği halde başarılı olamayan birisi olarak Ankara’da ya da bir şehrin ilçesinde değil de, tam merkezinde ikamet etmediğimiz için pişmanlığımız var.

Siyasette hep kavga ettiğimiz ve kavga ile netice alacağımıza inandığımız için pişmanlığımız var.

Bir ara bağlama çalmaya merak sarmıştık. Hatta uzun sayılabilecek bir süre bizim de yakınımız olan bağlama üstadı bir arkadaşımızdan ders aldığımızı ancak günün koşuşturmacası içerisinde bağlamaya yeterli zaman ayıramadığımızdan bağlama çalamamakla ilgili pişmanlığımız var.

Lise bittiğinde çok istediğimiz ve üniversite puanımızın yetmesine rağmen konservatuara kayıt yaptırmadığımız ile ilgili pişmanlığımız var.

Son dönemlerde siyaset yazılarının artık eskisi kadar ilgimizin çekmediğini anladık.

Bunun yerine daha çok gezi ve yemek ile ilgili yazılara daha çok zaman ayırmamız gerektiğine inandığımızdan, siyaset yazılarına yıllar yılı bu kadar fazla zaman ayırmak ile ilgili pişmanlıklarımız var.

Şu an hayatta olmayan babamıza ve annemize sağlıklarında fazla zaman ayıramadığımızın artık iyiden iyiye farkına varmış bulunmaktayız.

Onlara yeteri kadar zaman ayıramadığımız ve ilgilenemediğimiz ile ilgili müthiş bir pişmanlık içerisindeyiz.

Uzun sayılabilecek bir zaman dilimi içerisinde siyaset arenasında boğuştuk.

Dostluk dahil her şeyin sahte ve yapmacık olduğu siyaset sahnesinde bu kadar riyakarlığı göre göre neden bırakıp gitmediğimiz ve bizi sevmeyen, bizim de sevmediğimiz bir sürü maskeli riyakar ile neden bu kadar fazla bir arada kaldığımız ile ilgili pişmanlığımız var.

Elimizde fırsat varken dünyanın pek çok ülkesini dolaşamamak adına pişmanlığımız var.

Bambaşka kültürlerin, değişik yemeklerin bulunduğu ülkelere belirttiğimiz gibi fırsat varken gidememek adına bugün bile pişmanlığımızın olduğunu söylememiz lazım.

Belki biraz daha dikkat etsek sağlığımız ile ilgili daha radikal kararlar alsak, vücudumuzu yıpratmasak hayata bakışımız biraz daha değişebilirdi. Sürekli koşuşturmaktan dolayı da pişmanlık içerisindeyiz.

Yakın çevremizdeki insanların ihtiyaçlarını karşılayalım derken, kendi hayatımızı kaçırdığımızı, daha açık bir ifade ile hayatımızı başkaları için tüketmek adına pişmanlıklarımız var.

Neticede yaşadıklarımız, yaşayamadıklarımız, yapmak istediklerimiz.

Cesaret, hırs, dürüstlük, değerlerim ve sonuca giden son mutluluk yada hüzün.

Her hüzün bir son gibi gözükse de, değildir aslında.

Her yeni başlangıcın temelidir. Saplanıp kalmamak gerekir. "Ah şurada cesaretim olsa idi, ah şurada biraz daha hırs gösterse idim, ah şurada dürüst olsa idim, keşke biraz daha değer verse idim ya da değerli olduğunu hissettirse idim. Ahlar, vahlar, keşkeler bir dize halinde geldiği gibi devam edecek ve gidecek..."

Bronnie Ware "Ölmeden önce pişman olduğumuz 5 şey" isimli kitabında pişmanlıkları sıralamış:

Cesur olun.
Hırsınıza yenilmeyin.
Dürüst olun.
Kendinize ve çevrenize değer verin.
Mutluluğu kovalayın.

Bu aşamadan sonra yapabilir miyiz ?
Muhtemelen çok zor.
Hatta imkansız gibi.

Yorumlar

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner51

banner34

banner38

banner57

banner33

banner37