Dost Parti Genel Başkan Yardımcısı Serkan Torun’dan İklim Kanunu’na sert tepki: “Batı’nın yüzyıllardır kirlettiği dünyanın faturasını Türk çiftçisine, sanayicisine ve vatandaşına ödetemezsiniz!”

Dost Parti Genel Başkan Yardımcısı Serkan Torun, Türkiye’nin iklim politikaları, karbon ayak izi düzenlemeleri ve uluslararası çevre anlaşmaları hakkında kapsamlı değerlendirmelerde bulunarak, mevcut düzenlemelerin ekonomik ve toplumsal sonuçlarının yeniden ele alınması gerektiğini söyledi.

Torun, iklim değişikliğiyle mücadelenin önemini reddetmediklerini ancak bu mücadelenin millî egemenliği, üretim özgürlüğünü, gıda güvenliğini ve vatandaşın ekonomik geleceğini tehlikeye atacak uygulamalara dönüşmesine karşı olduklarını vurguladı.

“Biz temiz havaya, temiz suya, temiz toprağa karşı değiliz. Biz, çevreyi koruma adı altında milletimizin sırtına yeni ekonomik yükler bindirilmesine, üreticimizin rekabet gücünün zayıflatılmasına ve vatandaşımızın hayatının ölçüsüz biçimde denetlenmesine karşıyız.”

“Dünyayı kim kirletti, bedelini kim ödeyecek?”

Serkan Torun, sanayi devriminden bu yana gelişmiş ülkelerin tarihsel sera gazı salımlarındaki büyük payına dikkat çekerek şu ifadeleri kullandı:

“Yüzyıllardır kömür yakan, petrol tüketen, sanayileşirken atmosfere milyarlarca ton sera gazı salan ülkeler bugün gelişmekte olan ülkelere yeni kurallar koyuyor.

Soruyorum: Dünyayı kirleten kim? Sanayileşirken doğal kaynakları sınırsızca kullanan kim? Bugünkü ekonomik zenginliğini yüksek karbon tüketimi üzerine kuran kim?

Şimdi aynı ülkeler gelişmekte olan toplumlara dönüp karbon hesabı çıkarıyor.

Türkiye’nin sanayicisi üretim yapacak, çiftçisi toprağını işleyecek, hayvancısı sürüsünü büyütecek; fakat karşılarına yeni maliyetler ve ticaret engelleri çıkacak.

Bunun adı çevre adaleti olamaz.

Tarihsel sorumluluk gelişmiş ülkelerdeyse, dönüşümün maliyetinin adil paylaşılması da onların sorumluluğudur.”

“Karbon ayak izi vatandaşın hayatını denetleme aracına dönüşmemeli”

Torun, karbon ayak izinin bilimsel olarak insan faaliyetlerinin neden olduğu sera gazı salımlarını hesaplamak için kullanılan bir ölçüm yöntemi olduğunu, ancak bunun gelecekte hangi idari ve ekonomik uygulamalara dönüştürüleceğinin toplum tarafından bilinmesi gerektiğini ifade etti.

“Bugün karbon ayak izi deniliyor. Yarın bu hesaplamaların hangi sektörlerde hangi yükümlülükleri doğuracağı soruluyor.

Vatandaşımız haklı olarak endişeleniyor: Arabamı kullanırken yeni bir bedel mi ödeyeceğim? Evimi ısıtırken ek bir vergiyle mi karşılaşacağım? Çiftçimizin mazotu, gübresi ve hayvan yetiştiriciliği daha mı pahalı olacak?

Bu soruların cevaplarını siyaset kurumu vermek zorundadır.

Karbon ayak izi ölçümünün kendisi, vatandaşların nefes almasının vergilendirilmesi veya hayvanlarının zorla itlaf edilmesi anlamına gelmez. Ancak gelecekte getirilecek her türlü düzenleme, bireysel haklar ve üretim özgürlüğü açısından denetlenmelidir.

Bizim itirazımız bilime değil, denetimsiz yetkiye ve milletin rızası olmadan oluşturulabilecek ekonomik yüklere yöneliktir.”

“İklim Kanunu yeniden Meclis gündemine alınmalıdır”

Türkiye’de 7552 sayılı İklim Kanunu, 2 Temmuz 2025 tarihinde TBMM’de kabul edilmiş ve 9 Temmuz 2025 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanmıştır.

Kanun; sera gazı emisyonlarının azaltılmasını, iklim değişikliğine uyumu, emisyon ticaret sistemini, karbon piyasalarını ve bunlarla ilgili idari düzenlemeleri kapsamaktadır.

Torun, kanunun ekonomik etkilerinin yeniden incelenmesi gerektiğini belirterek şöyle konuştu:

“Bir kanunun adının çevreyle ilgili olması, o kanunun bütün hükümlerinin tartışmasız kabul edilmesi gerektiği anlamına gelmez.

Bugün sanayicimiz elektrik, doğal gaz, hammadde, finansman ve işçilik maliyetleriyle mücadele ediyor.

Çiftçimiz mazotunu, gübresini, yemini karşılamakta zorlanıyor.

Esnafımız ayakta kalmaya çalışıyor.

Şimdi bu ekonomik tabloya bir de karbon maliyetleri, emisyon raporlama yükümlülükleri, doğrulama giderleri ve yeni idari işlemler eklenirse bunun bedelini kim ödeyecek?

Biz bu kanunun ekonomik etki analizlerinin açıklanmasını, tartışmalı hükümlerinin yeniden değerlendirilmesini ve gerektiğinde yürürlükten kaldırılmasını istiyoruz.

Çevreyi koruyacağız diye üretimi cezalandıramayız.”

“Bir torba çimentodan bir kilogram demire kadar her şeyin maliyeti etkilenebilir”

Torun, karbon fiyatlandırmasının üretim zincirindeki etkilerine dikkat çekti.

“Bir fabrika düşünün. Çimento üretiyor. Enerji kullanıyor, yakıt tüketiyor ve hammadde işliyor.

Bu işletmenin emisyonlarına ilave bir karbon maliyeti getirdiğinizde, maliyetin bir kısmı satış fiyatlarına yansıyabilir.

Çimento pahalanırsa beton pahalanır. Beton pahalanırsa konut maliyetleri artabilir.

Demir ve çelik sektöründe benzer bir maliyet baskısı oluşursa makine, otomotiv, altyapı ve inşaat sektörleri etkilenebilir.

Sonuçta vatandaş ev alırken, iş yeri açarken veya yatırım yaparken bu maliyetlerle karşılaşabilir.

İşte bizim sorduğumuz soru budur: Türkiye’nin üretim gücünü koruyacak önlemler nerede?”

Karbon maliyetine teknik örnek

VARSAYIMSAL SANAYİ MALİYET HESABI

Yıllık ücretlendirilen emisyon

10.000 ton CO₂e

Karbon fiyatı 40 €/ton

Varsayımsal yıllık brüt karbon maliyeti

400.000 €

Hesap, emisyon miktarı × karbon fiyatıdır. Ücretsiz tahsisatlar, muafiyetler ve mahsuplar hesaba katılmamıştır. Türkiye’deki fiilî vergi veya ödeme yükümlülüğünü göstermez.

Bu örnek, karbon fiyatlandırmasının sanayi üzerinde oluşturabileceği maliyet baskısını açıklamaktadır. Gerçek maliyet, sektörün kapsamına, emisyon yoğunluğuna ve uygulanacak mevzuata göre değişir.

“Avrupa’nın karbon sınırı Türkiye için ciddi bir ekonomik sınavdır”

Avrupa Birliği’nin Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması (SKDM/CBAM), 1 Ocak 2026 itibarıyla kesin uygulama dönemine girmiştir. Sistem, belirli ürünlerin AB’ye ithalatında üretim kaynaklı emisyonların hesaplanmasını ve ilgili karbon yükümlülüklerinin yerine getirilmesini öngörmektedir.

Torun, bu düzenlemenin Türkiye açısından önemine dikkat çekti:

“Avrupa Birliği kendi sanayisini korumak için karbon sınırları oluşturuyor.

Peki bizim sanayicimiz bu yarışta nasıl korunacak?

Demir-çelik, alüminyum, çimento ve gübre gibi sektörlerimiz açısından ihracat maliyetleri ve rekabet koşulları büyük önem taşıyor.

Türkiye kendi iç hukukunu değiştirse bile Avrupa Birliği’nin ithalat kuralları kendiliğinden ortadan kalkmayacak.

Bu nedenle yalnızca anlaşmalardan çıkmayı tartışmak yetmez. İhracatçımızı koruyacak millî bir sanayi dönüşüm programını da hazırlamak zorundayız.

Bizim istediğimiz, Türk sanayicisinin uluslararası ticarette cezalandırılmaması, üretim maliyetlerinin kontrol altında tutulması ve dış pazarlarda rekabet gücünün korunmasıdır.”

“Hayvancılık ve gıda güvenliği kırmızı çizgimizdir”

Torun, iklim politikalarının tarım ve hayvancılık üzerindeki olası etkilerinin ayrıca değerlendirilmesini istedi.

“Türkiye’nin çiftçisine ve hayvancısına yeni bir ekonomik yük getirilirken bunun gıda fiyatlarına etkisi hesaplanmalıdır.

Bir ülkede hayvancılık zayıflarsa et ve süt üretimi etkilenir. Tarım gerilerse ithalat bağımlılığı artabilir.

Gebze’nin il olması için siyaset üstü güç birliği
Gebze’nin il olması için siyaset üstü güç birliği
İçeriği Görüntüle

Çiftçinin üretim yapamaz hâle gelmesi, yalnızca ekonomik bir sorun değil, millî güvenlik meselesidir.

İklim politikaları gerekçe gösterilerek hayvan varlığımızın zorla azaltılmasına, çiftçimizin üretim hakkının sınırlandırılmasına veya vatandaşın beslenme tercihlerinin baskı altına alınmasına yönelik herhangi bir düzenlemeyi kabul etmeyiz.”

Bununla birlikte, mevcut 7552 sayılı İklim Kanunu’nda hayvanların topluca itlaf edilmesini veya vatandaşların yapay et tüketmeye zorlanmasını emreden bir hüküm bulunmadığının altını çizmek gerekir.

Torun’un talebi, gelecekteki uygulamaların da bu tür müdahalelere kapalı olmasını sağlayacak açık hukuki güvencelerin oluşturulmasıdır.

“Dünyada anlaşmalardan çıkan ülkeler var; Türkiye de millî çıkarlarını sorgulamalıdır”

Serkan Torun, uluslararası anlaşmaların değişmez hükümler olmadığını, devletlerin millî çıkarları doğrultusunda anlaşmaları yeniden değerlendirebileceğini ifade etti.

Dünyadaki örnekler ise farklı anlaşmalar bakımından şöyle:

Ülke Anlaşma ve durum
ABD Paris İklim Anlaşması’ndan 27 Ocak 2026’da ayrıldı.

ABD Açık Semalar Antlaşması’ndan 22 Kasım 2020’de ayrıldı.

Rusya Açık Semalar Antlaşması’ndan Aralık 2021’de ayrıldı.

Çin Paris İklim Anlaşması’na taraf olmaya devam ediyor.

Rusya Paris İklim Anlaşması’na taraf olmaya devam ediyor.

Torun, bu örnekler üzerinden şu değerlendirmeyi yaptı:

“Amerika Birleşik Devletleri kendi ekonomik ve stratejik çıkarlarını gerekçe göstererek uluslararası anlaşmalardan ayrılabiliyorsa Türkiye’nin de kendi çıkarlarını tartışma hakkı vardır.

Elbette her anlaşmanın konusu ve sonuçları farklıdır. Bir ülkede alınan kararın Türkiye için de otomatik olarak doğru olacağını söyleyemeyiz.

Ancak milletimizin geleceğini etkileyen hiçbir uluslararası yükümlülük sorgulanamaz değildir.

Türkiye Cumhuriyeti’nin önceliği kendi vatandaşının refahı, üreticisinin gücü, toprağının bereketi ve devletinin bağımsızlığı olmalıdır.”

“Açık Semalar Antlaşması da millî güvenlik açısından incelenmelidir”

Torun, Açık Semalar Antlaşması’nın Türkiye açısından güvenlik boyutunun ayrıca değerlendirilmesi gerektiğini söyledi.

Açık Semalar Antlaşması, taraf ülkeler arasında belirli kurallar çerçevesinde silahsız askerî gözlem uçuşlarına izin veren bir güven artırıcı düzenlemedir. İklim Kanunu veya karbon ayak izi sistemiyle doğrudan ilişkili değildir.

Torun’un değerlendirmesi şöyle devam etti:

“Türkiye’nin hava sahası millî egemenliğimizin ayrılmaz parçasıdır.

Uluslararası güvenlik anlaşmalarında karşılıklılık, askerî güvenlik, istihbarat riski ve millî menfaatler esas alınmalıdır.

ABD ve Rusya’nın ayrılmasının ardından Açık Semalar Antlaşması’nın Türkiye’ye sağladığı faydalar ve doğurabileceği riskler yeniden değerlendirilmelidir.

Buradan çağrıda bulunuyorum: Hava sahamızı ilgilendiren hiçbir anlaşma, millî güvenliğimizin üzerinde tutulamaz.

Türkiye’nin çıkarlarına aykırı olduğu tespit edilen her yükümlülük için uluslararası hukuk çerçevesinde gerekli adımlar atılmalıdır.”

“Vatandaşın kişisel verileri korunmalıdır”

Serkan Torun, iklim politikalarında dijital takip sistemlerinin kullanılmasının kişisel verilerin korunması açısından da tartışılması gerektiğini belirtti.

“Bir vatandaşın ne kadar elektrik tükettiği, nerelere seyahat ettiği, hangi aracı kullandığı veya ne tükettiği gibi bilgiler kişisel yaşamıyla ilgilidir.

Bu verilerin iklim politikaları kapsamında kullanılacağı herhangi bir sistem oluşturulursa, hangi bilgilerin toplanacağı, kimlerle paylaşılacağı ve ne kadar süre saklanacağı açıkça belirlenmelidir.

Hiçbir uluslararası kuruluş, şirket veya idari yapı, vatandaşlarımızın özel hayatı üzerinde sınırsız bir yetkiye sahip olamaz.

Biz dijitalleşmeye karşı değiliz. Biz vatandaşın rızası, mahremiyeti ve hukuki güvenceleri olmadan kurulabilecek gözetim mekanizmalarına karşıyız.”

“Türkiye neden mevcut iklim düzenlemelerini yeniden değerlendirmeli?”

Torun, hükümetin iklim politikalarını beş temel başlıkta yeniden incelemesi gerektiğini belirtti:

Sanayi ve rekabet gücü: Karbon fiyatlandırmasının üretim, istihdam, ihracat ve yatırım üzerindeki etkileri sektör sektör hesaplanmalıdır.

Tarım ve hayvancılık: Küçük çiftçiler ve hayvancılık işletmeleri için ek maliyetler, gıda güvenliği ve üretim kapasitesi bakımından incelenmelidir.

Vatandaşın ekonomik hakları: Yeni vergiler, ücretler ve mali yükümlülükler açık kanuni dayanak ve Meclis denetimi olmadan getirilememelidir.

Kişisel verilerin korunması: Karbon ölçümü veya dijital raporlama sistemleri, vatandaşların günlük yaşamının ölçüsüz takibine dönüşmemelidir.

Uluslararası yükümlülükler: Paris İklim Anlaşması ve Açık Semalar Antlaşması ayrı ayrı, ekonomik ve stratejik fayda-maliyet analizleriyle değerlendirilmelidir.

Torun, özellikle Paris İklim Anlaşması’ndan ayrılmanın tek başına Türkiye’nin karbon maliyetlerini veya AB’nin ticaret düzenlemelerini ortadan kaldırmayacağına dikkat çekerek, kapsamlı bir ekonomik alternatif hazırlanmasının zorunlu olduğunu ifade etti.

“Dost Parti’nin çağrısı: İklim Kanunu yeniden değerlendirilsin, milletin iradesi esas alınsın”

Açıklamasının sonunda iktidara ve Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne seslenen Dost Parti Genel Başkan Yardımcısı Serkan Torun, sözlerini şöyle tamamladı:

“Buradan Cumhurbaşkanlığına, ilgili bakanlıklara, milletvekillerine ve bütün siyasi partilere çağrıda bulunuyorum.

Çıkın milletimizin karşısına.

İklim Kanunu’nun ne getirdiğini, hangi sektörleri nasıl etkileyeceğini, hangi mali yükümlülüklerin doğabileceğini açıkça anlatın.

Sanayicimiz bilsin. Çiftçimiz bilsin. Esnafımız bilsin. İşçimiz, emeklimiz, gençlerimiz bilsin.

Biz çocuklarımıza temiz bir çevre bırakmak istiyoruz. Ancak aynı çocuklarımıza işsizliğin, üretimsizliğin ve ekonomik bağımlılığın hâkim olduğu bir ülke bırakmak istemiyoruz.

Türkiye’nin havası da bizimdir, suyu da bizimdir, toprağı da bizimdir.

Bizim itirazımız doğanın korunmasına değil, çevre politikalarının adaletsiz ekonomik yükler oluşturmasına ve milletimizin iradesini zayıflatmasına yöneliktir.

İklim Kanunu’nun tartışmalı hükümleri yeniden Meclis gündemine alınmalı, gerekirse yürürlükten kaldırılmalı ve yerine üreticiyi, çevreyi ve vatandaşı birlikte koruyan millî bir düzenleme hazırlanmalıdır.

Paris İklim Anlaşması kapsamındaki yükümlülüklerimiz de Türkiye’nin ekonomik bağımsızlığı ve uluslararası rekabet gücü açısından yeniden müzakere edilmelidir.

Açık Semalar Antlaşması ise millî güvenliğimiz bakımından ayrıca gözden geçirilmelidir.

Dünyayı kirletenlerin tarihsel sorumluluğunu görmezden gelip bütün bedeli Türk milletine yüklemeye kimsenin hakkı yoktur.

Biz ne toprağımızdan vazgeçeriz ne üretimimizden ne de bağımsızlığımızdan.

Hava sahamıza, millî egemenliğimize ve ekonomik geleceğimize yönelik her türlü riski sorgulamak bizim hakkımızdır.

Türkiye’nin geleceği, milletimizin iradesiyle şekillenecektir.

Çünkü bu ülke bizim. Bu topraklar bizim. Bu gelecek bizim.

Umudunu kaybetme, dostun seninle!”